In een jonge wijk als Leidschenveen
wonen per definitie veel jonge gezinnen, verleid door de wervende
teksten van de verkopende projectontwikkelaars over onder andere
kinderopvang en scholen.
De werkelijkheid is anders. De scholen zijn nog
niet allemaal gebouwd. Voorlopig komen er in Leidschenveen vier
basisscholen. Geen van alle kunnen tot op heden beschikken over
hun definitieve ruimtes. We kunnen ons nu haast niet meer voorstellen
dat slechts een tweetal jaar geleden de Montessorischool nog moeite
moest doen de gemeente te bewijzen dat ze aan de zogenaamde stichtingsnorm
konden voldoen. De vestiging van een christelijke basisschool
werd niet toegestaan vanwege 'gebrek aan doelgroep'. Inmiddels
kampen bijna alle scholen over lange wachtlijsten en schrijven
ouders zich inmiddels in voor scholen in Voorburg en Leidschendam.
Alweer een voorziening die de ouders straks wellicht buiten de
wijk moeten zoeken…
Voor het voortgezet onderwijs is slechts voorzien
in onderbouw. In verband met huisvestingsproblemen worden de leerlingen
elke dag met bussen naar Leidschendam (!) vervoerd. Een ongewenste,
maar vooral dure, operatie.
In een wijk waar de verloskundigen overuren draaien
is het nauwelijks te begrijpen dat er slechts één aanbieder is
van (reguliere) kinderopvang. Tot op heden wordt deze opvang aangeboden
in slechts één vestiging met een beperkt aantal plaatsen. Met
als gevolg: lange wachtlijsten en een aanbieder die zich het soort
gedrag kan veroorloven dat past bij een monopolist zonder concurrentie.
De klant is in elk geval geen koning. De gemeente stelt zich op
het standpunt dat kinderopvang een zaak is voor commerciële aanbieders
en biedt in deze dus geen helpende hand.
De werkgroep Onderwijs & Welzijn stelt zich
tot doel bovenstaande problematiek bekend en bespreekbaar te maken
en waar mogelijk, samen met de wijkbewoners, tot creatieve, maar
vooral constructieve, oplossingen te komen. Hierbij wordt tevens
aandacht besteed aan het sociaal culturele aspect. Want kinderen
die zich niet hechten in en aan de wijk zullen hun heil voortdurend
elders moeten en gaan zoeken. Kinderen die slechts wonen in een
wijk waar ze verder niet leven vormen een kiem voor een levensgroot
puberprobleem dat al over niet al te lange tijd zijn kop nog verder
op zal steken.