Wijkberaad | Leids Ventje | maart 2004

"We hebben in de wijk van die gasten die een stichting Wijkberaad hebben opgericht.
Ze vinden dat wij als bewoners van Leidschenveen de wijk leefbaar moeten maken.
Dat vind ik eigenlijk ook wel. Ik houd van TV kijken of een spelletje spelen op de computer.
Flip, een actieve wijkbewoner vroeg mij hem te helpen.
Ik dacht, laat ik mij ook maar eens inzetten voor mijn wijk. Laat ik mijn luie gat maar eens in beweging zetten.

Dus toen ik hoorde over de actie voor tramlijn 19 meldde ik me bij die toffe gozer aan.
Avond aan avond sjokte ik samen met Flip langs de deuren om handtekeningen op te halen voor aanleg van de tramlijn.
Nou ik kan je zeggen de mensen waren het allemaal er mee eens. Opgelucht haalde ik adem, want ik voelde mij best een beetje onzeker om hiervoor te gaan.

Ik was ook wel pissig. Hoe kan nou een minister van de LPF het beloofde geld gebruiken bij een asfaltproject bij Utrecht. Is dat nou nieuwe politiek.
Het geld was beloofd, ik weet verdorie van mensen dat ze hun huis gekocht hebben omdat ze in Delft werken. Nee, beste ministers, beloofd is beloofd geloof dit ventje maar.
Hoe kun je nu over waarde en normen praten als je beloofde gelden rooft van mensen die al geen goed openbaar vervoer hebben? Voor bejaarde mensen, mensen die moeilijk ter been zijn of moeders met een kinderwagen is die tram noodzakelijk.
Zo iets wordt dan door die hoge heren beslist, zonder dat ze weten hoe de situatie hier is.
Een schande is het!

Weet je wat ook een schande is? Moest ik de Libelsingel oversteken, word ik bijna overreden door een auto, ik denk dat hij wel honderd kilometer per uur reed!!! Alhoewel ik wat krakkemikkerig loop, kon ik nog net de stoep bereiken, ik was bijna plat op mijn smoel gegaan. Flip is een stevige vent en die was al aan de overkant en zag wat er gebeurde en vloekte de automobilist na.

Ik kan me daar nou zo kwaad overmaken. Als er een klein kind had gelopen, nou die had eronder gelegen hoor. Je mot er niet aandenken!
Een bewoner, een aardige verschijning, van de Libelsingel vertelde mij dat dit constant gebeurd en dat het notabene ouders van kinderen zijn. Hoe kan je dat als volwassene nou aan jezelf verantwoorden? Galbakken zijn het.
Ze vertelde mij ook dat de bussen te hard rijden. Nou breekt mijn klomp, want het openbaar vervoer moet juist het voorbeeld geven.
Gelukkig kwam ik aan de deur gezellige mensen tegen en waren blij met het foldertje wat ik hun gaf van het wijkberaad.

‘s-Avonds om half tien was ik weer blij dat ik mijn vermoeide benen op tafel kon leggen en met een pintje mijn dorst kon lessen en gezellig met mijn Corrie TV kon kijken.
Maar beste lui die tram moet er komen hoor, zeker nu ik me de blaren onder de voeten heb gelopen. Hoge heertjes daar in het Haagse laat ons niet in de kou staan!"